เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 วารีใต้ล่มสลาย
ภายในห้องอันเงียบสงบห้องหนึ่งของสำนักหุนเทียน มีป้ายวิญญาณสองป้ายตั้งวางอยู่ ไท่หยางคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าป้ายวิญญาณ น้ำตาอันไร้เสียงร่วงรินดั่งสายฝน
ภาพความรักความเอ็นดูของบิดามารดาปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของไท่หยางทีละฉาก ๆ
“เสี่ยวหยาง เจ้าเป็นดั่งดวงใจของแม่แท้ ๆ เพียงวันเดียวที่มิได้เห็นหน้าเจ้า แม่ก็กินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว”
“เสี่ยวหยาง ตบะมิสูงล้ำก็มิเป็นไร พ่อจะปกป้องเจ้าตลอดไป”
“เสี่ยวหยาง แม่หนูหลินเจียผู้นั้นมิเหมาะกับเจ้าดอก พ่อจะหาคนที่ดีกว่าให้เจ้าเอง!”
“เสี่ยวหยาง วันนี้แม่ทำปลาน้ำหอมวารีใต้ที่เจ้าชอบกินที่สุดไว้ให้ เจ้าต้องกินให้หมดนะ!”
“เสี่ยวหยาง อย่าได้เสียใจไปเลย ไม่ต้องไปสนใจว่าผู้ใดจะว่าอย่างไร เจ้าเป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในสายตาแม่เสมอ!”
......