เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 ยอดพธูหรงเหยา
หลายวันหลังจากนั้น หนานซวีมักจะวิ่งโร่ไปหาพั่วเสี่ยวที่เรือนพักอยู่เสมอ ซ้ำยังกระตือรือร้นเสียจนทำให้พั่วเสี่ยวรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง
เขาอายุปูนนี้แล้ว กลับใส่ใจแม้กระทั่งเรื่องที่ว่าพั่วเสี่ยวจะหิวหรือไม่ หากพั่วเสี่ยวบอกว่าหิว เขาก็จะรีบไปตระเตรียมอาหารมาให้พั่วเสี่ยวทันที
ทั้งยังคอยถามเขาว่ามีเสื้อผ้าที่ต้องซักหรือไม่ หากมี เพียงแค่พั่วเสี่ยวเอ่ยปาก เขาก็จะไปซักผ้าให้พั่วเสี่ยวอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เรื่องนี้ทำให้พวกหลิงฮุยพากันมึนงงไปหมด ชายชราหนานซวีผู้นี้มีเจตนาใดกันแน่ ถึงได้ยินดีคอยประจบเอาอกเอาใจพั่วเสี่ยวเช่นนี้
ท้ายที่สุดพั่วเสี่ยวก็ชักจะหวาดระแวงอยู่บ้าง หรือว่าหนานซวีผู้นี้จะเสียสติไปแล้ว ตัวเองก็มิได้รู้จักมักจี่กับเขา เหตุใดถึงต้องมาดีต่อตนเองถึงเพียงนี้เล่า