เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 บุตรลำดับที่หก
ทว่าจิตเทวะของหานเฟิงกลับสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของอีกคนหนึ่ง กลิ่นอายของคนผู้นี้ราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ไม่มีไออำมหิตแม้แต่น้อย เพียงจับจ้องทุกสิ่งบนแท่นบวงสรวงฟ้าจากระยะหลายลี้
“โอหังนัก เอาชีวิตมา!” ชายชุดดำถูกวาจาของหานเฟิงยั่วโทสะเข้าอย่างเห็นได้ชัด
เสียง “เช้ง” ดังขึ้น กระบี่วิญญาณของชายชุดดำพลันออกจากฝัก แทงกระบี่หนึ่งเข้าใส่หานเฟิง กระบี่นี้แฝงลมปราณอันเชี่ยวกราก ซัดโถมเข้าหาหานเฟิงดั่งพลิกภูผาคว่ำสมุทร
หานเฟิงเห็นสถานการณ์เช่นนั้นก็มิได้ลนลาน มือขวางอนิ้วกำหมัดชกเข้าใส่ปราณกระบี่ของชายชุดดำตรง ๆ ปราณกระบี่ของชายชุดดำพลันสลายไปตามเสียง
“หากมีความสามารถเพียงเท่านี้ เจ้าจงกลับไปบำเพ็ญต่ออีกสักสองสามปีเถิด” เส้นผมของหานเฟิงพลิ้วไหวตามสายลมสารท ดุจดั่งเทพสงครามจุติ
ชายชุดดำตื่นตระหนกในใจ หานเฟิงผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ เพียงหมัดเดียวอันง่ายดายก็ทำลายปราณกระบี่ของตนได้แล้ว