เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 ปฏิบัติการล่าอสูรสิ้นสุด
แสงอรุณแยงตา คนทั้งห้าลืมตาตื่นขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ ในปากบ่นพึมพำถึงแสงตะวันรบกวนความฝัน
ทั้งห้าคนสบตากันแล้วพลันหัวเราะร่า หัวเราะเยาะตนเองที่ไร้ซึ่งท่วงท่าสง่างามของผู้ฝึกตนโดยสิ้นเชิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่เป็นระเบียบ นอนค้างแรมกลางป่าเขาทั้งที่เมามาย
ลั่วอิงเสนอขึ้นว่า ให้ทิ้งบางสิ่งไว้บนภูเขาลูกนี้ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงเรื่องสำคัญในการร่วมสาบานของพวกตน
ในท้ายที่สุด หลายคนขบคิดไปมา จึงตัดสินใจให้หานเฟิงจารึกตัวอักษรไม่กี่คำไว้บนหน้าผาของภูเขาลูกนี้
เพราะหานเฟิงมีฝีมือสูงที่สุด ทั้งยังเป็นน้องเล็กสุด งานที่ต้องใช้แรงกายนี้จึงถูกส่งมอบให้แก่เขา
หานเฟิงก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างลอยละล่องอยู่ตรงหน้าผา ชักกระบี่วิญญาณเขี้ยวมังกรของตนออกมา อาศัยปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวนั้นจารึกตัวอักษรขนาดใหญ่สามคำอันทรงพลังไว้บนหน้าผาว่า “ภูเขาห้าสหาย”