เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 สหายร่วมรบผู้ล่วงลับ
ตลอดทาง หานเฟิงหวนนึกถึงความตื่นเต้นยินดีของเหล่าชาวบ้านยามได้รู้ว่าหนูอสนีภัยถูกล่าสังหารครั้งแล้วครั้งเล่า ตนเองก็เผยรอยยิ้มออกมาเช่นกัน
นี่คงเป็นการสุขใจที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่นกระมัง ยามยื่นมือช่วยคนอื่น ตัวเราเองก็มีความสุขไปด้วย
หลิงฮุยบอกทุกคนว่าจุดหมายต่อไปของพวกเขาคือเมืองเซี่ยซิง เมืองนี้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตเซี่ยซิง หนนี้พวกเขาต้องพำนักอยู่ในเขตเซี่ยซิงเป็นเวลา 6 เดือน เพื่อล่าสังหารอสูรปีศาจในเขตเซี่ยซิงให้สิ้นซากเท่าที่จะทำได้
ลั่วอิงอดถามขึ้นไม่ได้ “พี่หลิง หากหน่วยล่าอสูรเดิมของเขตเซี่ยซิงไม่พอใจจะทำเช่นไรหรือ”
“สนไม่ได้มากปานนั้น พวกเรารับปากซิงหลิงไว้ว่าจะกำจัดอสูรปีศาจในเขตเซี่ยซิงให้สิ้น ย่อมต้องทำให้ได้เพื่อปลอบประโลมดวงวิญญาณของเขาบนสรวงสวรรค์” ไท่หยางกล่าวอย่างเย็นชา
“พั่วเสี่ยว ใครคือซิงหลิงรึ” หานเฟิงสงสัย เหตุใดพวกเขาจึงต้องรับปากคนผู้นี้ว่าจะกำจัดอสูรปีศาจในเขตเซี่ยซิงให้หมดสิ้น