เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 4 สำนักขับมาร
ด้านนอกคฤหาสน์วายุเซียน
เซียนอินแย้มยิ้ม กล่าวด้วยความอ่อนโยนหาใดเปรียบ “หานเฟิง อยู่ข้างนอกต้องดูแลตัวเองให้ดี และยังต้องกลับมาหาพี่สาวบ่อย ๆ มิเช่นนั้นพี่สาวไม่ยอมจริง ๆ ด้วยนะ”
“พี่สาว วางใจเถิด” หานเฟิงตอบอย่างเชื่อฟัง นับแต่ตนเองฟื้นสติขึ้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องจากคฤหาสน์วายุเซียนไปเป็นเวลานาน
เหลิ่งเฟิงมองดูสองพี่น้องอยู่ด้านข้าง ทั้งมิได้รบกวนการร่ำลาของทั้งสอง สายตากวาดมองฉินซินที่ยืนสงบนิ่งอยู่อีกด้าน พบว่านางยังคงสงบเยือกเย็นดังเดิม
เขาเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ พลางเอ่ยเสียงเบา “บอกคนในตระกูลของเจ้า อย่าได้สอดมือยุ่งเรื่องหุบเหวชาดเป็นอันขาด จงจำไว้ให้ดี”
ฉินซินได้ยินคำนี้ สีหน้าพลันแข็งค้าง มองเหลิ่งเฟิงด้วยความสงสัย
ทว่าเหลิ่งเฟิงกลับหันศีรษะไป ไม่สนใจนางอีก
“หานเฟิง พวกเราไปกันเถอะ” เหลิ่งเฟิงกล่าวจบก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง