เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 หยวนหลิง?
ฉินซินเห็นบนศีรษะของหานเฟิงเหงื่อโทรมกายแล้ว ในปากพึมพำกล่าวบางอย่างไม่ชัดเจน ทว่าสีหน้ากลับเจ็บปวดทรมานยิ่งนัก
นางไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น จึงเดินเข้าไปใกล้เพื่อฟังอย่างละเอียดว่าเขากำลังพูดอะไรอยู่กันแน่
ทว่าเมื่อค่อย ๆ ฟังไปนางกลับยิ่งสับสน เช่น “สือโถวอย่าตายนะ” “กระบวนผสานท่า” “ดวงตาสีม่วง” ทำนองนี้
ในที่สุดฉินซินจึงปักใจเชื่อว่า หานเฟิงจะต้องกำลังฝันร้ายอยู่เป็นแน่ พลันคิดถึงตรงนี้ นางจึงใช้มือตบตัวของหานเฟิงไม่หยุด คิดจะปลุกหานเฟิงให้ตื่น เพื่อให้เขาหลุดพ้นจากฝันร้าย
ทว่ากลับไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย หานเฟิงไม่มีวี่แววว่าจะฟื้น ฉินซินเห็นว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปย่อมมิใช่วิธีการ พลันเกิดความคิดปราดเปรื่อง จึงเดินออกจากห้องไป
รอจนกระทั่งนางกลับมาอีกครั้ง นางได้อุ้มฉินโบราณมาหนึ่งตัว นางต้องการใช้เสียงฉินทำให้หานเฟิงหลุดพ้นจากฝันร้าย