เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 ตื่นขึ้น
ภายในห้อง เด็กหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง ร่างกายสั่นสะท้าน เปลือกตาทั้งสองข้างปิดสนิท เหงื่อกาฬไหลซึมจนเสื้อผ้าเนื้อบางเปียกชุ่ม
เขาดูราวกับจมดิ่งอยู่ในความโศกเศร้าไร้สิ้นสุด ไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ ไม่ว่าภายนอกจะร้องเรียกหรือช่วยเหลืออย่างไร เขาก็ไม่อาจได้สติคืนมา
ผ่านไปสี่วันแล้ว จิตเทวะของเด็กหนุ่มยังคงจมดิ่งอยู่ในอีกโลกหนึ่ง โลกใบนี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง การนองเลือด และความตาย คนในครอบครัวถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมไปทีละคน ส่วนคนในครอบครัวที่ตายไปแล้วกลับจ้องมองเขาพลางหลั่งน้ำตา
สำหรับเขาแล้ว ที่นี่คือขุมนรกเพลิงที่ค่อย ๆ กัดกร่อนดวงจิตวิญญาณของเขาไปทีละน้อย เลือดเริ่มไหลซึมออกมาจากดวงตา ปาก และจมูกของเขา
“พี่เฟิง หากปล่อยไว้เช่นนี้ไม่ดีแน่ เขาจะตายเพราะมารจิต” เสียงสตรีผู้หนึ่งกล่าวขึ้น
“เจ้าจงผนึกความทรงจำของเขาเถิด หากเขาเป็นอะไรไป ข้าคงไม่อาจรับผิดชอบต่อประมุขเซียนได้” เสียงบุรุษผู้หนึ่งกล่าวตอบ