เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 หวนคืนสู่หลิวจินอีกครา
เมื่อเห็นพวกเขามีความสุขกันถึงเพียงนั้น ภายในใจของหลี่ว์มู่ปรารถนายิ่งนักที่จะกลมกลืนไปกับพวกเขา นี่น่ะหรือคือสหาย? ตัวเขาไม่เคยมีความสุขเหมือนอย่างพวกเขามาก่อน วัยเยาว์ของตนมีเพียงการออกขอทานเพื่อเอาชีวิตรอดเท่านั้น
ไม่รู้ว่าผู้ใดสังเกตเห็นเขาขึ้นมา “เฮ้ ทุกคนรีบดูเร็วว่านี่คือผู้ใด”
สายตาของทุกคนต่างทอดมองมายังร่างของหลี่ว์มู่พร้อมกัน ครานี้ทุกคนพลันประสานเสียง “อ๊ะ ศิษย์น้องเล็ก”
หลี่ว์มู่ชะงักไป “ศิษย์น้องเล็กหรือ?”
หานสือเดินเข้ามาแล้วหัวเราะฮ่าๆ “ใช่แล้วล่ะ พวกเรารู้กันหมดว่าร่างกายของเจ้าไม่ดี พลังฝีมือย่อมสู้พวกเราไม่ได้เป็นแน่ ดังนั้นจึงได้ปรึกษากันว่าเจ้าคือศิษย์น้องเล็กของทุกคน”
เด็กชายที่ตัวสูงกว่าเล็กน้อยและมีวัยใกล้เคียงกับเขาอีกคนหนึ่งตบหน้าอกตนเอง “ศิษย์น้องเล็ก ต่อไปในโลกนี้จะไม่มีผู้ใดมารังแกเจ้าได้ พวกเราจะปกป้องเจ้าเอง”
หลิงเยวี่ยในชุดเขียวกะพริบดวงตากลมโต “ศิษย์น้องเล็ก ยามปกติเจ้าต้องมาสุงสิงทำความคุ้นเคยกับพวกเราให้บ่อยขึ้นนะ เจ้าดูสิว่าทุกคนอยู่ด้วยกันมีความสุขเพียงใด ลานม้าแห่งนั้นเป็นพื้นที่ของท่านอาอาจารย์ เขาไม่ชอบให้ผู้อื่นไปที่นั่นเป็นอย่างยิ่ง”