เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 ผู้เฒ่าแห่งคอกม้า
ตลอดการเดินทาง ชายร่างกำยำซื้อเสื้อผ้าให้ถังมู่หลายชุด เปลี่ยนแทนชุดขาดรุ่งริ่งบนร่าง อาหารการกินล้วนเป็นของดีเลิศที่เขาไม่เคยลิ้มลองมาก่อน จนเขาเพิ่งค้นพบว่าอาหารนั้นโอชะถึงเพียงนี้
หลี่ว์มู่มิได้เอ่ยถามสิ่งใดต่อชายร่างกำยำ ทั้งสองพูดคุยกันน้อยยิ่งนัก เก้าวันต่อมาทั้งคู่ก็มาถึงหุบเขาอันกว้างใหญ่ไพศาล มีอาณาบริเวณกว้างไกลหลายสิบลี้ ปากหุบเขามีหินยักษ์สูงร้อยจั้งตั้งตระหง่าน ด้านบนสลักอักษรตัวใหญ่สองตัวตวัดลายเส้นดั่งมังกรเหินหงส์ร่อนว่า—หุบเหวชาด
ยามก้าวเข้าสู่หุบเขาก็พบโถงเอกหลังหนึ่ง เบื้องหน้าโถงเอกเป็นลานฝึกยุทธ์กว้างขวาง บนลานกลางมีผู้คนหลายร้อยกำลังประลองซ้อมมือ แสงเงาวิบวับสะท้อนทั่วสารทิศ กลางเวหามีคนและกระบี่ลอยล่อง ถังมู่มองดูจนตะลึงงัน ในใจคิดว่านี่คือเซียนหรือ ทุกคนช่างเก่งกาจยิ่งนัก หากตนมีฝีมือเช่นนี้ ตนกับขอทานเฒ่าก็คงมิต้องทนหิวทนหนาวอีกต่อไป