เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ [界天前篇] ปฐมบทแห่งเจี้ยเทียน
ในอุทยานทัศนียภาพอันละลานตาไปด้วยมวลบุปผาบานสะพรั่ง มีร่างองอาจผึ่งผายร่างหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ โดยมีเด็กหญิงตัวน้อยวิ่งเล่นหยอกเย้าอยู่รอบกายเขา
“ท่านพ่อ เมื่อใดน้องชายถึงจะเล่นกับข้าได้หรือเจ้าคะ” เด็กหญิงหน้าตาราวห้าหกขวบเอ่ยถามอย่างน่ารักน่าเอ็นดู
“น้องชายเพิ่งคลอดได้เพียงหนึ่งเดือน ยังเร็วไปนัก” ชายวัยกลางคนในอาภรณ์หรูหรามีดวงตาสีม่วงเข้มคู่หนึ่งอันลึกล้ำและเปี่ยมด้วยบารมี ทว่าก็ยังอดขันกับความไร้เดียงสาของเด็กหญิงไม่ได้
“ท่านพ่อ ท่านว่าข้าสวย หรือน้องชายหล่อเหลากว่ากันเจ้าคะ” เด็กหญิงกระพริบดวงตาสีม่วงอ่อน ดูน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก
“ย่อมเป็นซินเอ๋อร์ของพ่อที่งดงามกว่าอยู่แล้ว” ชายผู้นั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมล้นยิ่งขึ้น
เด็กหญิงเมื่อได้ยินบิดาของตนกล่าวเช่นนั้น ก็แย้มยิ้มสดใสดุจบุปผาแรกแย้ม
ยามนี้ ผู้สวมชุดเกราะคนหนึ่งพลันร่อนลงมาจากฟากฟ้า ตกลงตรงข้างกายชายวัยกลางคน
ผู้มาเยือนคุกเข่าลงด้วยความตื่นตระหนก เอ่ยปากขึ้นว่า “คารวะเจ้าดาว เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ”