กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 463 เจ้าเป็นของข้า ข้าไม่อยากให้ผู้อื่นแตะต้องเจ้า
เพียะ เพียะ เพียะ!
เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ!
อุ้งเท้าแมวน้อยตบหน้าพวกเขารัว ๆ แค่ครู่เดียว ชายชราทั้งหลายก็ถูกตบจนล้มลงไปกองกับพื้น
เสี่ยวชิงชิงกระโดดขึ้นไปบนไหล่เด็กหนุ่ม หางชูสูง แม้แต่หูก็ตั้งขึ้น ทำหน้าภูมิใจเต็มที่ “ต้าโจวโจว เมื่อครู่ข้าเก่งใช่ไหมล่ะ?!”
“ข้าจัดการพวกเขาจนล้มหมดเลย! ทีนี้พวกเขาก็ลอบทำร้ายเยียนเยียนไม่ได้แล้ว!”
“อืม”
กู้อวิ๋นโจวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ลูบหน้าแมวของเสี่ยวชิงชิงบังสายตาเอาไว้ แล้วเก็บยันต์ม่วงสองสามแผ่นนั้นกลับมา ก่อนจะชมว่า “เก่งมาก”
“(^▽^)!”
เสี่ยวชิงชิงดีใจใหญ่