กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 ศิษย์พี่สี่คงไม่ถูกพาตัวไปแล้วกระมัง
หมิงซีเดินวนอยู่รอบหนึ่ง
เขาฟันจนห้องสุสานฝั่งตะวันตกแทบพังไปทั้งห้อง
แต่ก็ยังหาทางออกไม่ได้ สุดท้ายหนานกงฉีกลัวว่าเขาจะทำห้องสุสานพังจริง ๆ เลยเป็นฝ่ายพาเขาออกไปเอง
“ศิษย์น้องหญิงคนเล็ก เจ้าฉลาดจริง ๆ ก่อนหน้านี้อาจารย์ยังบอกว่าเจ้าหัวไม่ดี ข้าเดินตั้งหลายรอบยังจำทางไม่ได้เลย เจ้าไม่เคยเดินด้วยซ้ำกลับรู้ทางเสียแล้ว”
หนานกงฉี “...”
‘เดี๋ยวนะ เจ้าหนู เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็นผู้ชาย?’
เขาหันกลับไปมอง ชายที่เขาจูงมืออยู่หลับตาตลอด เลยมองไม่เห็นหน้าตาเขาเลยสักนิด
“ตระกูลหนานกงนี่ไม่ได้เรื่องเลย”