กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 418 เยียนเยียนคนร้ายกาจ ทั้งที่เจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจแท้ ๆ
“เยียนเยียน ที่นี่ไม่มีใครแล้ว”
เสียงของชายหนุ่มแหบพร่าแต่น่าฟัง ไป๋เยียนเยียนหลุบตาลงสบตาเขา
พอเห็นแววตาคาดหวังของเขา ไป๋เยียนเยียนก็กลอกตานิดหนึ่ง แล้วแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “ไม่มีใครแล้วอย่างไรหรือ? ที่นี่เป็นห้องใต้ดิน ก็ต้องไม่มีใครอยู่แล้วสิ”
“เยียนเยียน...”
กู้อวิ๋นโจวขมวดคิ้วนิดหนึ่ง แต่มือใหญ่กลับกุมมือนางไว้ ปลายนิ้วลากไปมาบนหลังมือนางเบา ๆ อย่างสะเปะสะปะ ดูเหมือนจะประหม่าอยู่บ้าง แม้แต่ลมหายใจของเขาก็ยังไม่เป็นจังหวะ
ดวงตาสีม่วงคู่นั้นเข้มลึก ข้างในมีแต่นางอยู่เต็มไปหมด