กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ในที่สุดก็ได้พบหน้าซือเฝ่ยเสียที
“หนานกงอู่!”
สีหน้าของฮองเฮาหงส์เย็นชาขึ้นทันที “เจ้าคิดจะยั่วให้ข้าโกรธหรือ?”
“ลูกไม่กล้าเพคะ เพียงแต่...นางอ่อนแอแล้วก็จิตใจดีมาก ขอเสด็จแม่อย่าทำร้ายนางเลยนะเพคะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ฮองเฮาหงส์เอนตัวพิงบัลลังก์หงส์ สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง ถึงกับยิ้มแล้วพูดว่า “นางเป็นถึงเผ่ากระต่ายวิญญาณที่หายาก ข้าย่อมไม่ทำร้ายนางแม้แต่น้อย แค่ต้องการให้นางช่วยรักษาข้า พอข้าหายดีแล้วก็จะคืนนางให้เจ้าเอง”
“ขอบพระทัยเสด็จแม่เพคะ”
หลังหนานกงอู่กลับไปได้ไม่นาน หนานกงเยียนก็มาหา
“เสด็จแม่ ลูกมีเรื่องจะทูลเพคะ”