กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 เย่ชิงกับซือถูเยี่ยน 1
ไป๋อวิ้นลุกขึ้นพลางบ่นด่าไม่หยุด
เดิมทีเขาคิดจะดูว่าใครกันที่ไม่ดูตาม้าตาเรือ แต่กลับเห็นร่างเล็กน่ารักในชุดสีชมพู แถมยังดูคุ้นตาอยู่หน่อย ๆ เขาขมวดคิ้วแล้วเดินเข้าไปหิ้วนางขึ้นมา
“ไป๋เยียนเยียน ทำไมเป็นเจ้าได้ล่ะ?”
“กลางวันแสก ๆ ไม่อยู่บ้าน เจ้าออกไปเถลไถลที่ไหนมา?”
“เป็นเด็กผู้หญิง แทนที่จะอยู่บ้านกินดื่มเที่ยวเล่นให้สบาย กลับไปหัดเหินกระบี่กับเขาด้วย เหินกระบี่ก็แล้วไปเถอะ แต่เจ้ายังไม่ดูทางอีก โชคดีที่คราวนี้ชนพ่อเจ้า ถ้าเป็นคนอื่น เจ้าคงโดนตีตายไปแล้ว”
ไป๋เยียนเยียน “...”