กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 339 พวกเรามองเจ้าเป็นครอบครัวมาโดยตลอดนะ
“ซือเฝ่ย...”
เซียวหนานเยว่เงยหน้ามองเขา “ข้าไม่ควรมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?”
“เจ้าพูดอะไรเหลวไหล?”
ซือเฝ่ยขมวดคิ้ว “ทำไมเจ้าถึงไม่มีสิทธิ์มีชีวิตอยู่? ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะคิดแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ยอมให้เจ้าเป็นศิษย์พี่ใหญ่แทนข้าได้แค่สิบวัน มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!”
“ข้าไม่ได้อยากเป็นเสียหน่อย”
ท่านอาไป๋ไม่ยอมรับนางเป็นศิษย์ นางก็ถอดใจไปแล้ว ที่ยังเถียงแย่งตำแหน่งกับซือเฝ่ยมาตลอด ก็แค่อยากใช้เป็นข้ออ้างให้อยู่ข้างพวกเขาต่อได้ ไม่อย่างนั้นนางเป็นแค่คนนอก จะกล้ารบกวนพวกเขาได้อย่างไร
“ตกลงเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่?”
“ข้า...”