กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 319 ข้าจะเป่าปี่สั่วหน่าให้เจ้าฟังเองว่าสิ่งใดถึงเรียกว่าดนตรี
“ไปให้พ้นเลยไป!”
“อะไรกัน คนออกบวชต้องปล่อยวางทุกอย่าง ข้าไม่ได้ออกบวชเสียหน่อย!”
ไป๋เยียนเยียนปัดฝุ่นบนกระโปรง ก่อนจะหรี่ตามองหนานกงเยียนแล้วหัวเราะเยาะ “ข้าก็ไม่ใช่นักบุญอะไรด้วย ข้าเป็นแค่คนธรรมดา คนธรรมดาสุดแสนจะธรรมดาที่หลงใหลความสุขทางโลก”
“ต่อให้อยู่ในภาพลวงตา ข้าก็ไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องผู้ชายของข้าหรอก เข้าใจไหม!”
“เจ้าเป็นใคร?”
หนานกงเยียนลุกขึ้นมา มองไป๋เยียนเยียนด้วยความโกรธ ไม่รู้ว่านังเด็กนี่โผล่มาจากไหน ถึงได้กล้ามาขัดจังหวะเรื่องดีๆ ของนาง
“ข้าก็พ่อเจ้าไง!”