กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 เขามองไป๋อวิ้นเป็นลูก ไป๋อวิ้นมองเขาเป็นหลาน
“งั้นข้าก็เห็นแก่หน้ามิงเยว่ ปล่อยเจ้าไปก็แล้วกัน”
ไป๋เยียนเยียนแอบหัวเราะเบา ๆ แล้วถึงเร่งความเร็วขึ้น
พอถึงที่หมาย นางยังไม่ทันบินลงไป ซือเฝ่ยก็กระโดดลงมาก่อน ลงไปกระแทกกับลานจนเป็นหลุมใหญ่ ส่วนไป๋เยียนเยียนหยุดกระบี่บินได้สวยงามสุด ๆ
“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่เจ้าแค่หมดแรง หรือว่าเจ้าแค่ชอบนอนในหลุมกันแน่”
ซือเฝ่ย: “...”
'ข้าก็แค่กลัวว่าเวลาเจ้าหยุดกระบี่บินจะเลียนแบบพ่อเจ้า ไปชนกำแพงเต็ม ๆ เลยกระโดดลงมาก่อน ใครจะไปคิดว่าเจ้าจะหยุดได้สวยขนาดนี้'
“ข้า...”