กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ข้าชอบนาง ดังนั้นจึงยิ่งหวังให้นางมีความสุข
“ไม่พอ ข้ายังต้องการอีก”
ไม่ทันให้ไป๋เยียนเยียนเอ่ยปาก กู้อวิ๋นโจวก็กดจูบลงบนริมฝีปากของนางเสียก่อน
ร่างของทั้งสองพันเกี่ยวกันไว้ ใบไม้ที่หนาแน่นปกปิดเงาร่างของคนทั้งคู่ ไม่มีใครเห็นแม้แต่คนเดียว
ใต้ต้นไม้ไม่ไกลออกไป ซือถูเยี่ยนมองชายชุดดำตรงหน้า สีหน้าดูซับซ้อน นางอ้าปากจะพูด แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร ใบหน้าเต็มไปด้วยความลำบากใจ
นางไม่รู้จริง ๆ ว่าจะพูดกับรัชทายาทแคว้นซีเฉินอย่างไรดี
เขาช่วยนางไว้มากมายเหลือเกิน แต่นางกลับทำอะไรให้เขาไม่ได้เลย
“เจ้าไม่ต้องรู้สึกผิดต่อข้าหรอก”