กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ข้าอยากได้ปลาตากแห้งตัวเล็ก
“ไม่...”
“ข้าคิดถึงเจ้า”
กู้อวิ๋นโจวพูดจบก็ก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้าไป๋เยียนเยียน ยื่นมือรวบนางเข้ามาในอ้อมแขนกอดเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วสวมกำไลที่ถักเสร็จเรียบร้อยสวยงามเส้นหนึ่งไว้ที่ข้อมือนาง
“นี่คืออันที่เห็นเมื่อกี้ ข้าว่าเหมาะกับเจ้านะ”
กำไลที่ถักจากเถาวัลย์เขียวสดเส้นนั้น ยังมีดอกไม้เล็ก ๆ สีม่วงสีแดงสวย ๆ เสียบอยู่ด้วย ไป๋เยียนเยียนประหลาดใจอยู่บ้าง “อาจารย์ทำเองกับมือเลยหรือ? อาจารย์เก่งขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”
กำไลเส้นนี้ถักออกมาสวยมาก แถมยังเป็นแบบที่นางชอบด้วย
“ชอบไหม?”
“อือ...! ชอบ!”
“งั้นก็ดี”