กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 ซือเฝ่ยผู้ลำพองใจ วินาทีต่อมาก็พบจุดจบอันน่าเศร้า
ไป๋เยียนเยียน: ???
อ้าวเฮ้ย
นางแค่อยากลูบแมวตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ทำไมแค่ความปรารถนาเล็ก ๆ แค่นี้ก็ยังทำไม่สำเร็จ
ไป๋เยียนเยียนเบะปาก หยิบผงสลายกระดูกออกมาโรยบนชิ้นเนื้อที่ดึงมาจากตัวหญิงนางนั้นให้ละลายหายไป แล้วถึงได้ไปตรวจดูอาการของชิงชวน
ชิงชวนกินโอสถลงไปแล้วก็ฟื้นขึ้นมา
พอเห็นไป๋เยียนเยียนเดินเข้ามา ก็โยนทองคำกับอัญมณีกองโตที่ซ่อนไว้ในอ้อมอกออกมา
“นี่คือรางวัลจากการผ่านด่าน ยังมีโอสถกับหญ้าวิเศษอะไรพวกนั้นด้วย แต่ชื่ออวี่บอกว่าเจ้าชอบทองคำ ข้าก็เลยหยิบมาติดมือแค่ทองคำกับอัญมณี”