กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 เพียงเจ้ายิ้ม วิญญาณข้าก็หลุดลอยไปหมดแล้ว
นางจัดการนักบำเพ็ญมารระดับหกคนนั้นได้อย่างรวดเร็ว
ไป๋เยียนเยียนถึงได้ไปยังชั้นถัดไป ชั้นถัดไปไม่มีสัตว์อสูร แต่กลับมีนักบำเพ็ญระดับหกอยู่ห้าคน แถมนักบำเพ็ญพวกนี้ใช้กระบี่กันทุกคน
“ช่างเอาใจคนจริง ๆ...”
ไป๋เยียนเยียนพึมพำพลางกำกระบี่ยาวเดินเข้าไปรับมือ
ที่มุมหนึ่ง กู้อวิ๋นโจวยืนถือยันต์ซ่อนกายอยู่ มองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของไป๋เยียนเยียนหมด
เห็นนางถูกฟาดล้มลงกับพื้น เขาขมวดคิ้วด้วยความปวดใจ แต่ก็ไม่ได้เข้าไปช่วย ถ้าเขาเข้าไปช่วย คุณไป๋ต้องโกรธแน่
นางไม่ใช่ดอกไม้เลื้อยที่ต้องมีคนคอยปกป้อง