กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เขาเอ่ยว่า เจ้าอย่าชอบเขาได้หรือไม่
“ได้”
ตะวันลับขอบฟ้า
แสงยามเย็นย้อมท้องฟ้าทั้งผืนให้แดงฉาน แสงสุดท้ายของวันสาดลงมา กระทบร่างของกู้อวิ๋นโจว ราวกับคลุมผ้าบาง ๆ ไว้ชั้นหนึ่ง ตอนนี้บนใบหน้าหล่อเหลาของเขามีรอยยิ้มอ่อนโยน แม้แต่ในดวงตาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ริมฝีปากสวยนั้นเผยอขึ้นเบา ๆ เสียงไพเราะดังมา “เจ้าชอบก็ดีแล้ว”
ไป๋เยียนเยียน: ???
ไม่ใช่สิ พี่ชาย ข้าพูดเล่นเฉย ๆ นะ!
เจ้ากลับถือเป็นเรื่องจริงไปได้ยังไง!
ไป๋เยียนเยียนอยากอธิบาย แต่กู้อวิ๋นโจวกลับคลายมือที่กำไว้ แบนิ้วทั้งห้าออก เผยให้เห็นฝ่ามือทั้งฝ่ามือ และใบโคลเวอร์สี่ใบสีเขียวที่วางอยู่กลางฝ่ามือของเขา