เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 นางก็แค่ถูกฟ้าผ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนชินไปเสียแล้ว
“ยัยหนู ข้าคือผู้ทรงเกียรติแห่งอาณาจักรเอ้าเยว่ ฐานะสูงส่ง พลังแข็งแกร่ง แต่ผิดก็คือผิด ข้าขอโทษเจ้าตรงนี้ และขอให้เจ้าอย่าเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ”
ขอโทษทั้งทีก็ยังจะมาวางท่าอีก!
ชางจู๋ฟังแล้วเส้นเลือดที่หน้าผากปูดขึ้นมา กำอิฐไว้แน่นจนจะเข้าไปฟาดเขาแล้ว
แต่ไป๋เยียนเยียนห้ามไว้ นางก้าวเข้าไปหาผู้อาวุโสกู่ ยืนตรงหน้าเขา สบตากับแววตาที่เต็มไปด้วยความยโสเหมือนเดิม กระตุกมุมปากขึ้นนิดหนึ่ง ริมฝีปากแดงระเรื่อนั้นขยับเปิดออก:
“ในเมื่อมันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันครั้งหนึ่ง งั้น…”
นางหยุดไปนิดหนึ่ง แล้วตาหยีเป็นรอยยิ้ม ยิ้มสดใสจนแสบตา “งั้นก็ให้ข้าฆ่าเจ้าก่อนแล้วกัน”
“เจ้า—”
สีหน้าของผู้อาวุโสกู่ดำครึ้มลงทันที
ยัยหนู เจ้าอย่ามาทำเป็นไม่รู้จักรับน้ำใจคนที่ให้หน้า!