กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 แม่นางไป๋ ส่งมือเจ้ามาให้ข้า
“ได้เลย——”
“ข้ารู้น่า ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ายังชอบข้าอยู่”
“เยียนเยียน ข้าก็ชอบเจ้า!” เซวียนหยวนเช่อเอ่ยสารภาพด้วยน้ำเสียงแสนอ่อนโยน แล้วก็เห็นไป๋เยียนเยียนก้มลงหยิบก้อนอิฐขึ้นมา เงื้อฟาดเข้าที่หน้าตรง ๆ
“ให้อภัยพ่อเจ้าไปเถอะ!”
“ให้หน้าให้ตาไปหน่อยก็เปิดโรงย้อมผ้าขึ้นมาเลยรึไง? ยังจะให้ข้าให้อภัยเจ้าอีก? เจ้าคู่ควรด้วยเหรอ?”
คนที่จะเลือกให้อภัยเซวียนหยวนเช่อหรือไม่คือเจ้าของร่างเดิม แต่เจ้าของร่างเดิมตายไปแล้ว ถูกเซวียนหยวนเช่อตบตีจนตาย ส่วนตัวนางเอง ไม่มีทางคืนดีกับเซวียนหยวนเช่อได้ ต่อให้เขาตายก็ไม่มีทาง!
“เคยเห็นคนน่าขยะแขยงมาก็มาก แต่ไม่เคยเห็นใครน่าขยะแขยงเท่าเจ้า!”
ไป๋เยียนเยียนตีซ้ำอีกที