กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 เสิ่นชิงชิง เหตุใดเจ้าถึงเห็นแก่ตัวเพียงนี้?
“ไม่ใช่ ข้า…”
ฮูหยินสุ่ยเยว่อยากพูดอะไรอีก แต่เซวียนหยวนเช่อหน้าดำคร่ำเคร่งกอดเสิ่นชิงชิงจากไป
ส่วนฮูหยินสุ่ยเยว่ เขาสั่งองครักษ์ให้กักนางไว้ ถ้านางตามมาก็ซ้อมให้หนัก ๆ ไปเลย
“ชิงชิง เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้!”
“เหตุใดเจ้าถึงเห็นแก่ตัวเพียงนี้ แม่เลี้ยงเจ้ามาอย่างลำบาก แต่เหตุใดเจ้าถึงเห็นแก่ตัวได้ถึงเพียงนี้”
ถูกกักไว้จนเข้าไปไม่ได้ ฮูหยินสุ่ยเยว่ได้แต่มองแผ่นหลังเสิ่นชิงชิงที่จากไปพลางร้องไห้ “เหตุใดเจ้าถึงไม่ยอมช่วยแม่เลย?”