กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ในเมื่อข้ากลับมาแล้ว เจ้าก็ไสหัวไปซะ
“ข้าลาแล้ว”
คำพร่ำเพรื่อทั้งหลาย นางขี้เกียจพูดด้วยซ้ำ
ซือถูเยี่ยนก้าวขาเดินออกไปทันที หน้าของเซวียนหยวนเช่อก็ดำครึ้มลง
“ซือถูเยี่ยน เปิ่นหวังให้เจ้ามาช่วยก็เพราะเห็นแก่เจ้า เจ้าอย่าได้ทำเป็นไม่รู้จักบุญคุณคน!”
ซือถูเยี่ยนไม่ได้หยุดฝีเท้าเลยสักก้าว นางยืดหลังตรงแล้วก้าวยาว ๆ เดินต่อไป
“เจ้า!”
เซวียนหยวนเช่อกำหมัดแน่น แววฆาตกรรมผุดขึ้นในดวงตา
เขาสัญญากับชิงชิงไว้ ว่าการประลองใหญ่ครั้งนี้จะให้นางชนะ