กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ศิษย์พี่ห้าเย่ชิง
“พิษจากเถาวัลย์ภูตในร่างเดิมคงสะสมไว้ไม่น้อยเลย...”
ไป๋เยียนเยียนพึมพำกับตัวเอง ก่อนลุกจากเตียงไปหากระจกทองแดง แล้วเพ่งดูเงาในนั้นอย่างละเอียด
ใบหน้าของเจ้าของร่างเดิมยังดูดีอยู่ มีบางส่วนคล้ายกับนาง แต่ผิวดำกว่าและอ้วนกว่า อายุแค่สิบสี่แต่หนักถึงหนึ่งร้อยสี่สิบชั่ง ทั้งตัวอ้วนจ้ำม่ำ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเสิ่นชิงชิงกับมารดาของนาง
พวกเขาจัดปลาใหญ่เนื้อชิ้นโตให้นางกินทั้งสามมื้อ