กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ข้าคือเจ้า
วาจาสามคำสะท้อนก้องทั่วทุ่งร้างสีเทา เจ็ดดาราต่างมองหน้ากันไปมา ไม่เข้าใจความหมายของประโยคนี้ ซูอวี้เอ่ยถามเซียวเฉินเสียงแผ่ว “ที่เขาบอกว่า ‘ข้าคือเจ้า’ หมายความว่าอย่างไร” เซียวเฉินส่ายหน้า การทำนายของเขาไร้ผลอย่างสิ้นเชิงต่อหน้าเด็กหนุ่มผู้นี้ เหล่ยเลี่ยเกาศีรษะ “เขาคือเจ้าศาลาหรือ ดูไม่เหมือนเลยสักนิด” หมานกู่เอ่ยอย่างซื่อ ๆ “หน้าตาเขาไม่เหมือนเจ้าศาลา” ลั่วอู๋ซวงมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงกระชับกระบี่หักในมือแน่น ฮวาอิ่งโอบกอดแมวเงาไว้ ดวงตาสีอำพันของเด็กหญิงฝาแฝดจำแลงกายทั้งสองจ้องมองเด็กหนุ่มผู้นั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม