เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 เสวี่ยเวยล่าถอย
แสงสีทองค่อย ๆ สลายไป ร่างเงาของตี้เหิงเริ่มเลือนราง ดุจดั่งควันสีน้ำเงินสายหนึ่งที่พร้อมจะมลายหายไปได้ทุกเมื่อ
อวิ๋นหลีโผเข้าไปหา หมายจะคว้าตัวเขาไว้ ทว่ามือของนางกลับทะลุผ่านร่างของเขาไป ไม่อาจคว้าสิ่งใดไว้ได้เลย
“ตี้เหิง! ตี้เหิง!” น้ำเสียงของนางสั่นเครือ
ตี้เหิงมองดูนาง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
“เจ้าตัวไร้ค่าตัวน้อย อย่าร้องไห้เลย ข้ายังไม่ตายเสียหน่อย”
น้ำตาของอวิ๋นหลีหลั่งรินไม่ขาดสาย “เจ้าเผาผลาญลักษณ์เทพไปแล้ว... เจ้าจะสลายหายไป...”
ตี้เหิงส่ายหน้า “ไม่หรอก ข้าเพียงสูญเสียพละกำลังไปเป็นส่วนใหญ่ ต้องใช้เวลาฟื้นฟู ลักษณ์เทพยังคงอยู่ เพียงแต่เล็กลงเท่านั้น”
เขายกมือขึ้น หมายจะลูบใบหน้าของอวิ๋นหลี แต่นิ้วมือกลับทะลุผ่านพวงแก้มของนางไป
“รอข้ากลับมา”