เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 จุดลงทะเบียน ถูกดูแคลนอีกครา
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อวิ๋นหลีทั้งสามคนตื่นแต่เช้า หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จสิ้น ก็มุ่งหน้าไปยังโถงอัจฉริยะฟ้าประทาน ณ ใจกลางเมือง
โถงอัจฉริยะฟ้าประทานคือสิ่งปลูกสร้างที่เป็นแกนกลางสำคัญที่สุดของเมืองเทียนเจียว ตั้งตระหง่านอยู่กึ่งกลางเมือง เป็นหอหยกขาวสูงเก้าขั้น ชายคาแอ่นโค้งสลักเสลา แรงกดดันโอ่อ่าตระการตา บนยอดโถงฝังไว้ด้วยไข่มุกเม็ดมหึมา ส่องแสงสะท้อนเจ็ดสีระยิบระยับยามต้องแสงตะวัน เล่าลือกันว่านั่นเป็นสมบัติเวทที่ผู้ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งในยุคโบราณทิ้งไว้ สามารถสะกดข่มโชคชะตาทั่วทั้งเมืองได้ ด้านหน้าโถงคือลานกว้างขวางใหญ่โต กินอาณาบริเวณหลายร้อยจั้ง พื้นปูด้วยหยกขาวแผ่นเดียว สลักเสลาอักขระแน่นขนัด ลานกว้างในยามนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คน มืดฟ้ามัวดินจนมองไม่เห็นช่องว่าง อย่างน้อยก็มีหลายพันคน
ซูอวี้แหงนหน้ามองหอหยกขาวหลังนั้น ดวงตาเบิกกว้างกลมโต “เป็นโถงที่ใหญ่โตยิ่งนัก ใหญ่กว่าโถงผู้อาวุโสของสำนักจื่อหยางถึงสิบเท่าเลยทีเดียว”
เหล่ยเลี่ยเองก็มองจนตะลึงงันไปเช่นกัน “นี่ต้องสิ้นเปลืองหินวิญญาณไปเท่าใดกันจึงจะสร้างขึ้นมาได้ มิกล้าคิดเลยจริง ๆ”