เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ทุกคนมุ่งหน้าสู่พื้นที่แกนกลาง
พื้นที่แกนกลางอยู่ ณ ส่วนลึกที่สุดของแดนมายาสุญตา จากทางออกไปถึงที่นั่นจำเป็นต้องข้ามผ่านทุ่งร้างสีทองทั้งผืน
พวกของอวิ๋นหลีทั้งสามคนวิ่งเต็มกำลังอยู่ครึ่งชั่วยาม ในที่สุดทุ่งร้างสีทองก็มาถึงสุดปลายทาง เบื้องหน้าคือเทือกเขาทอดยาวต่อเนื่อง ยอดเขาสูงตระหง่านเสียดฟ้า เหนือบั้นเอวเขาขึ้นไปถูกหิมะทับถมปกคลุมตลอดปี ตรงใจกลางเทือกเขามีโถงตำหนักหลังมหึมาหลังหนึ่งปรากฏรางเลือน ตัวโถงตำหนักก่อสร้างขึ้นจากหยกขาวทั้งหลัง เปล่งประกายแสงจาง ๆ ใต้ท้องฟ้าสีหม่น แสงนั้นศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม ทำให้ผู้คนบังเกิดความเคารพยำเกรงขึ้นในใจโดยไม่รู้ตัว
วิหารเทพโบราณ อยู่ภายในโถงตำหนักหลังนั้น
ซูอวี้หอบหายใจพลางปาดเหงื่อบนหน้าผาก “ในที่สุดก็มาถึงเสียที”