กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 มู่หรงเยี่ยน: หึ ถือว่าเจ้ารู้ความ
ทั้งสามคนของอวิ๋นหลีเดินไปใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงมุมลานกว้าง แล้วนั่งลง
หัวใจของซูอวี้ยังคงเต้นระทึก มือยังคงสั่นเทา นางมองดูอวิ๋นหลีแล้วเอ่ยเสียงเบา “พี่สาวอวิ๋นหลี เมื่อครู่ท่านทำข้าตกใจแทบตาย ข้านึกว่ามู่หรงเยี่ยนจะสั่งให้นกเผิงตัวใหญ่นั่นโจมตีท่านจริง ๆ เสียแล้ว”
อวิ๋นหลีเอ่ยเรียบเฉย “นางไม่กล้าหรอก”
“เพราะเหตุใดหรือ”
“เพราะนางเป็นคนของตระกูลมู่หรงแห่งโลกกลาง” อวิ๋นหลีเอ่ย “การกระทำทุกย่างก้าวของนางล้วนเป็นตัวแทนหน้าตาของตระกูลมู่หรง การลงมือต่อหน้าผู้คนมากมายเพียงนี้ หากแพร่งพรายออกไป ย่อมส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของตระกูลมู่หรง นางแม้นเย่อหยิ่ง ทว่ามิได้โง่เขลา”