เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 กำปั้นปะทะกำปั้น จ้าวกังกระเด็นปลิว
อวิ๋นหลีมิได้หลบเลี่ยง
นางเพียงยืนอยู่ตรงนั้น มองดูกำปั้นที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่งดั่งสายน้ำ วิชาหมัดของจ้าวกังดุดันเผด็จการ การเกื้อหนุนจากรากวิญญาณคู่ธาตุทองและดินทำให้พละกำลังของหมัดนี้เหนือล้ำกว่าระดับหลอมปราณขั้นห้าทั่วไปเป็นอันมาก
แต่นางมิได้ถอย มิใช่ไม่อาจถอย หากแต่ไม่คิดจะถอย
คนเช่นจ้าวกัง เจ้าถอยหนึ่งก้าว มันรุกสิบก้าว วันนี้ถอย พรุ่งนี้มันย่อมกำเริบเสิบสานหนักข้อขึ้น ดังนั้น จึงไม่อาจถอย มิเพียงต้องสู้ หากแต่ยังต้องทุบตีจนมันจำบทเรียนนี้ให้ขึ้นใจ
ในชั่วพริบตาที่กำปั้นห่างจากใบหน้าของนางไม่ถึงหนึ่งฉื่อ ร่างของอวิ๋นหลีพลันย่อลงเล็กน้อย มิใช่หลบเลี่ยง ทว่าเป็นสะสมพละกำลัง สองเท้าของนางเหยียบย่ำลงบนพื้นอย่างมั่นคง หัวเข่าย่อลงเล็กน้อย แผ่นหลังเหยียดตรง มือขวากำหมัด ดึงกลับมาแนบไว้ข้างเอว