เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ข้า: ด้วยเหตุอันใด
วันที่สองหลังจากจ้าวกังหนีเตลิดไป ทุกสิ่งล้วนสงบเงียบอย่างยิ่ง
อวิ๋นหลียังคงบำเพ็ญตามปกติ ไปกินข้าวที่โรงอาหารตามปกติ ไปฝึกกระบี่ที่ลานฝึกยุทธ์ตามปกติ คนเหล่านั้นที่เคยติดตามจ้าวกังมาสร้างความลำบากให้นาง แต่ละคนราวกับหนูพบเจอแมว ต่างพากันเดินเลี่ยงไปแต่ไกล ซูอวี้กล่าวว่า นี่คือผลลัพธ์ของ “เชือดไก่ให้ลิงดู” จ้าวกังที่เป็น “สุนัขร้าย” เที่ยวระรานไปทั่วนิกายฝ่ายนอกตัวนั้นยังถูกซัดจนเตลิดไป ผู้ใดยังจะกล้ามาหาเรื่องอีกเล่า
ทว่าอวิ๋นหลีรู้ดีว่า นี่เป็นเพียงความสงบเงียบก่อนพายุคลั่งจะมาเยือนเท่านั้น
จ้าวกังไม่มีทางยอมเลิกราง่าย ๆ แน่ เขาเสียหน้าไปมากมายถึงเพียงนั้น ย่อมต้องหาทางเอาคืนอย่างไม่ต้องสงสัย และที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ก็มิใช่ตบะอันน่าเวทนาเพียงน้อยนิดนั่น หากแต่เป็นท่านอาของเขาซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่นิกายฝ่ายนอก
เป็นไปตามคาด วันที่สาม ปัญหาก็มาเยือน