เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ชี้แนะเหล่ยเลี่ย
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อวิ๋นหลีเพิ่งผลักประตูเปิดออก ก็แลเห็นเหล่ยเลี่ยยืนอยู่ตรงหน้าประตู เขาเปลี่ยนมาสวมชุดคลุมยาวสีเทาของศิษย์สำนักจื่อหยางแล้ว เส้นผมยังคงยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิง ทว่าจิตวิญญาณกลับเปี่ยมล้น ดวงตาคู่หนึ่งทอประกายเจิดจ้าจนน่าตระหนก
“อรุณสวัสดิ์!” เขาแสยะยิ้มกว้าง ยื่นซาลาเปาร้อน ๆ สองลูกส่งมาให้ “ไปรับมาจากโรงอาหาร รีบกินตอนร้อน ๆ เถิด”
อวิ๋นหลีรับซาลาเปามาแล้วกัดไปหนึ่งคำ เหล่ยเลี่ยพิงกรอบประตู ตนเองก็แทะซาลาเปาลูกหนึ่งพลางเอ่ยขึ้นอย่างอู้อี้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ “ซูอวี้ยัยหนูนั่นไปรายงานตัวที่หอโอสถแล้ว บอกว่ายามบ่ายค่อยมาหาพวกเรา ช่วงเช้าวันนี้ ข้าจะพาเจ้าไปเดินชมสำนักจื่อหยางเสียหน่อย ที่นี่กว้างขวางใหญ่โตยิ่งนัก เมื่อวานข้าเดินวนรอบหนึ่ง เกือบจะหลงทางเสียแล้ว”