เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ซูอวี้เอ่ยขอบคุณ ขอบคุณพี่สาวที่ช่วยเหลือ
น้ำตาของซูอวี้หยุดไหลแล้ว ทว่าขอบตายังคงแดงก่ำ นางเดินตามข้างกายอวิ๋นหลี ประหนึ่งกระต่ายน้อยที่ตื่นตกใจ คอยหันกลับไปมองเป็นระยะ ๆ ด้วยเกรงว่าคนพวกนั้นจะไล่ตามมาอีก อวิ๋นหลีเดินไม่ช้าไม่เร็ว ฝีเท้ามั่นคง สายตาสงบนิ่ง ราวกับเรื่องเมื่อครู่นี้เป็นเพียงการปัดแมลงวันตัวหนึ่งทิ้งไปเท่านั้น
ทั้งสองเดินมาหยุดลงใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงริมลานกว้าง ที่นี่อยู่ห่างจากฝูงชนออกมาหน่อย เงียบสงบ เหมาะแก่การรอคอยด่านที่สองเริ่มต้น ซูอวี้นั่งพิงลำต้นไม้ กอดตะกร้าสมุนไพรไว้ในอ้อมอก พลางระบายลมหายใจออกมายาวเหยียด นางมองอวิ๋นหลี ลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วเอ่ยเสียงเบา “อวิ๋นหลี ข้าเรียกเจ้าว่าพี่สาวได้หรือไม่”
อวิ๋นหลีเหลือบมองนางแวบหนึ่ง “เพราะเหตุใด”