เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 พบซูอวี้ระหว่างทาง
ณ ลานกว้างนอกประตูภูเขาสำนักจื่อหยาง ผู้คน 3,000 คนเบียดเสียดกันแน่นขนัดจนแทบไม่มีช่องว่าง
หลังอวิ๋นหลีลงทะเบียนเสร็จ นางมิได้อยู่ที่ลานกว้างนานนัก ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วยามกว่าการทดสอบจะเริ่ม นางจำต้องหาสถานที่เงียบสงบเพื่อปรับสภาพตนเอง นางหันหลังจากฝูงชน เดินไปตามทางเล็กข้างประตูภูเขา ทางสายนั้นทอดสู่ป่าสนผืนหนึ่ง ภายในป่ามีลำธารสายเล็ก น้ำธารใสกระจ่างจนเห็นก้นลำธาร สะท้อนประกายระยิบระยับใต้แสงอรุณ นางหาก้อนหินเรียบแบนริมลำธารแล้วนั่งลง หลับตา และเริ่มปรับลมหายใจ
พลังวิญญาณไหลเวียนช้า ๆ อยู่ภายในร่าง ห้าธาตุเกื้อหนุนกัน หมุนเวียนไม่รู้สิ้น หลังพักฟื้นตลอดคืน สภาพของนางก็กลับคืนสู่จุดสูงสุดแล้ว พลังวิญญาณภายในตันเถียนเปี่ยมล้นสมบูรณ์ เจตจำนงกระบี่มั่นคงดุจขุนเขา นางสูดลมหายใจลึกสัมผัสความเย็นยามเช้า ภายในใจสงบราบเรียบ
ครึ่งชั่วยามต่อมา นางลืมตาขึ้น ลุกยืน และเดินมุ่งหน้าสู่ลานกว้าง การทดสอบใกล้จะเริ่มแล้ว
ยามเดินออกจากป่าสน นางได้ยินเสียงโต้เถียงระลอกหนึ่ง
“ปล่อยข้านะ! พวกเจ้าคิดจะทำอันใด?”