เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ทหารเฝ้าประตูเมืองกลั่นแกล้ง: ผู้บำเพ็ญอิสระขึ้นราคา
มือของชายร่างกำยำหน้าดำชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ปลายนิ้วอยู่ห่างจากถุงเก็บของตรงเอวของอวิ๋นหลีเพียงหนึ่งชุ่นเท่านั้น
เดิมทีเขานึกว่านี่เป็นเพียงหมูในอวย ยัยหนูปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมระดับหลอมปราณขั้นหนึ่ง ดูผอมกะหร่องรังแกง่าย ทว่าบนร่างกลับพกถุงเก็บของชั้นดีเอาไว้ พอดีสบโอกาสกรรโชกทรัพย์สักก้อน ทว่าเมื่อครู่นี้เอง ยามสายตาของเขาประสานเข้ากับดวงตาคู่นั้นของอวิ๋นหลี ไอเย็นเยียบอันไร้ที่มาสายหนึ่งพลันแล่นปราดจากกระดูกก้นกบขึ้นสู่กระหม่อมวิญญาณสวรรค์ในพริบตา
นั่นเป็นดวงตาเช่นไรกัน
ไร้โทสะ ไร้ความหวาดกลัว กระทั่งไร้ระลอกคลื่นแม้เพียงเสี้ยว สงบนิ่งดั่งบึงน้ำนิ่งสนิท ทั้งยังคล้ายหุบเหวเยือกแข็งไร้ก้นบึ้ง ในดวงตาคู่นั้น เขาไม่อาจมองเห็นเงาตนเอง เห็นเพียงความเย็นชาที่มองสรรพสิ่งดั่งสุนัขฟาง นั่นมิใช่แววตาที่มนุษย์พึงมี ยิ่งคล้ายสัตว์ร้ายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด พร้อมจะเลือกกลืนกินผู้คนทุกเมื่อมากกว่า
“เจ้าอยากตรวจถุงเก็บของของข้าหรือ”