เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 อวิ๋นเหยากัดฟัน: นางต้องใช้วิชาอสูรแน่แท้
ห้องโถงใหญ่เรือนสาขาสอง
อวิ๋นเหยานั่งอยู่บนเก้าอี้ สีหน้ามืดมนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ เบื้องหน้านาง หญิงรับใช้ชุนหลานกำลังรายงานข่าวที่เพิ่งไปสืบมาด้วยความตัวสั่นงันงก
“คุณหนู ข้ารับใช้ไปถามคนที่ไปศาลาพระสูตรในวันนี้มาแล้วเจ้าค่ะ อวิ๋นหลีผู้นั้น... นางขึ้นไปชั้นสองจริง ๆ อีกทั้งยังมีเรื่องกระทบกระทั่งกับอวิ๋นเฟิงด้วยเจ้าค่ะ”
“กระทบกระทั่งหรือ” อวิ๋นเหยาขมวดคิ้ว “มีเรื่องอันใดกัน”
ชุนหลานกลืนน้ำลายลงคอ “อวิ๋นเฟิงหัวเราะเยาะที่นางอ่านวรยุทธ์ไม่เข้าใจ ผลปรากฏว่านางกลับหยิบ 《เคล็ดวิชานำปราณพื้นฐาน》 ขึ้นมา แล้วบอกว่านั่น... นั่นเป็นขยะเจ้าค่ะ”
“ขยะรึ” อวิ๋นเหยาชะงักไป จากนั้นจึงแค่นยิ้มเย็น “สวะเช่นนาง คู่ควรแก่การประเมินวรยุทธ์ของตระกูลอวิ๋นด้วยหรือ”
“ยัง... ยังมีอีกเจ้าค่ะ” เสียงของชุนหลานแผ่วเบาลงกว่าเดิม “ได้ยินว่าภายหลังนางตามผู้อาวุโสอวิ๋นโม่ขึ้นไปยังชั้นสาม จากนั้น ชั้นสามก็มีลำแสงพุ่งทะยานเสียดฟ้า แล้วหลังจากนั้น บรรพชนก็...”
“พอได้แล้ว!”
อวิ๋นเหยาตบโต๊ะอย่างแรง ถ้วยชาสั่นสะเทือนจนเกิดเสียงดังเคร้ง