เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 อวิ๋นโม่คุกเข่า: บรรพชนตื่นขึ้นแล้ว!
ด้านนอกศาลาพระสูตร ป่าไผ่เงียบสงบวิเวก
เงาร่างของอวิ๋นหลีเพิ่งจะลับหายไปในส่วนลึกของป่าไผ่ ร่างหนึ่งก็ซวนเซพุ่งพรวดออกมาจากศาลาพระสูตร
คืออวิ๋นเฟิง
ใบหน้าของเขาซีดเผือด หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ ริมฝีปากยังคงสั่นระริก หลังพุ่งพ้นศาลาพระสูตร เขาไม่สนใจความเจ็บที่เอว สาวเท้าวิ่งสุดชีวิตไปยังทิศทางของเรือนหลัก
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อ!”
เขาแหกปากตะโกนไปพลางวิ่งไปพลาง จนน้ำเสียงแหบแห้งแตกพร่า
ณ เรือนหลัก หัวหน้าพ่อบ้านอวิ๋นฝูกำลังตรวจดูสมุดบัญชีอยู่ภายในห้องหนังสือ ครั้นได้ยินเสียงตะโกนของลูกชาย เขาก็ขมวดคิ้วแล้วเงยหน้าขึ้น
“เอะอะโวยวาย ใช้การได้ที่ไหนกัน!”
สิ้นเสียงพูด อวิ๋นเฟิงก็กระแทกประตูพุ่งพรวดเข้ามา คว้าแขนเสื้อของเขาหมับ “ท่านพ่อ! แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”