บทที่ 505 บำเพ็ญเพียรในกระท่อมไม้ เวินซูหม่านทะลวงขอบเขต บรรยากาศตึงเครียด

บทที่ 505 บำเพ็ญเพียรในกระท่อมไม้, เวินซูหม่านทะลวงขอบเขต, บรรยากาศตึงเครียด?

ภายในกระท่อมไม้หลังเล็ก ณ แดนเซียนอวี้ซี

เวินซูหม่านนั่งขัดสมาธิ ร่างกายแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายอันสง่างามและเป็นผู้ใหญ่

แม้เธอจะมีอายุมากกว่าหลี่เฉินอันอยู่บ้าง แต่เพราะดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ใบหน้าจึงยังคงงดงามหมดจด รูปร่างทรวดทรงอรชรดูเย้ายวนใจ มองไม่ออกเลยสักนิดว่าอายุเข้าเลขสามกว่าแล้ว

"เฉินอัน อย่าเลย..."

ใบหน้าเนียนของหญิงสาวขึ้นสีระเรื่อ เธอถูกเขาฉุดดึงให้มาบำเพ็ญคู่ด้วยกัน

"นี่ผมกำลังช่วยพี่เพิ่มความแข็งแกร่งนะ" ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงและท่าทางเที่ยงธรรมเป็นที่สุด

"อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่" เวินซูหม่านไม่ใช่เด็กสามขวบ เธอค้อนขวับใส่พลางตวัดสายตามอง