บทที่ 490 โทสะของเสวียนอวี้เฉิง สาบานต้องล้างแค้น สำนักเสวียนเทียนล้อมฆ่า

บทที่ 490 โทสะของเสวียนอวี้เฉิง สาบานต้องล้างแค้น สำนักเสวียนเทียนล้อมฆ่า

สำนักเสวียนเทียน หอวิญญาณเสวียน

ภายในหอวิญญาณเสวียนตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเพียงเสียงหึ่งๆ แผ่วเบาของกระแสพลังวิญญาณที่ไหลเวียนสะท้อนอยู่ในอากาศ

ไข่มุกชีวิตระยิบระยับโปร่งแสงนับไม่ถ้วนเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบอยู่กลางโถง ไข่มุกทุกเม็ดล้วนเปล่งแสงวิญญาณริบหรี่ สิ่งเหล่านี้เป็นตัวแทนของความเป็นตายของศิษย์สำนักเสวียนเทียน

ทว่าในยามนี้ ความเงียบสงัดกลับถูกทำลายลงด้วยเสียง "เพล้ง!" ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

"เพล้ง!"

ไข่มุกชีวิตเม็ดหนึ่งแตกกระจาย แสงวิญญาณดับวูบลงทันตา เหลือเพียงเศษซากเกลื่อนพื้น

"แตกอีกเม็ดแล้ว..." ชางเย่ว์ อาวุโสผู้ดูแลหอวิญญาณเสวียนเอ่ยด้วยสีหน้ามืดมน สายตาจับจ้องไปยังเศษไข่มุกที่แตกสลาย นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย