บทที่ 480 สายแร่ผลึกเสวียนหลิง อสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับห้วงลึก และการป้องกันอันเป็นอมตะ

บทที่ 480 สายแร่ผลึกเสวียนหลิง อสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับห้วงลึก และการป้องกันอันเป็นอมตะ

"ไปกันเถอะ ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน" หลี่เฉินอันเอ่ยขึ้น

เย่รั่วซี เจียงหนิงจื่อ และเจ้าอ้วนสวี่พยายามฝืนขยับร่างกาย ทุกคนเพิ่งรอดพ้นจากศึกเป็นตายมาได้ จึงเหนื่อยล้าเป็นอย่างยิ่ง

ชายหนุ่มนำโอสถรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นฟูปราณแท้ออกมาจำนวนหนึ่ง ยื่นให้ทั้งสามคน

หลังจากกล่าวขอบคุณ พวกเขาก็รับโอสถไปกลืนลงคอ

อาการบาดเจ็บและปราณแท้ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาในระดับหนึ่ง

เจ้าอ้วนสวี่กวาดสายตาเจ้าเล่ห์มองไปทั่วอย่างรวดเร็ว และไม่คาดคิดว่าจะพบอะไรบางอย่างเข้าจริงๆ

เขาพลันชี้ไปยังพื้นเบื้องหน้าและร้องตะโกนลั่น "ลูกพี่ ดูนั่นเร็ว นั่นมันอะไร น่ะ!"

หลี่เฉินอันมองตามเสียง เห็นมุมหนึ่งของคุกกลางเวหามีรอยแยกยาวและแคบปริออก