บทที่ 474 สงครามเทพมาร ฉีกกระชากมิติ พัศดีตัวจ้อย กรงขังชั่วนิรันดร์

บทที่ 474 สงครามเทพมาร ฉีกกระชากมิติ พัศดีตัวจ้อย กรงขังชั่วนิรันดร์

สิ้นคำกล่าวนี้ เย่รั่วซี เจียงหนิงจื่อ และเจ้าอ้วนสวี่ต่างพากันตกตะลึงเป็นล้นพ้น

บิดาของลูกพี่... ถึงกับเคยสังหารบิดาของโม่เซียวอวิ๋นงั้นหรือ?

เจ้าอ้วนสวี่มีสีหน้าเหลอหลา

"นี่มันความแค้นตามชะตากรรมแบบไหนกัน?"

ทว่าเจียงหนิงจื่อกลับจับจุดสำคัญอีกอย่างได้อย่างรวดเร็ว "โม่เซียวอวิ๋น ที่นายทำทั้งหมดนี้ ก็เพื่อแก้แค้นให้พ่อของตัวเองงั้นเหรอ!?"

โม่เซียวอวิ๋นแค่นยิ้มพลางพยักหน้า "ถูกต้อง ความแค้นฆ่าบิดา ไม่ขออยู่ร่วมโลก! หลี่เวินฮ่าวฆ่าพ่อของฉัน ฉัน โม่เซียวอวิ๋น ขอสาบานว่าจะต้องทำให้มันชดใช้กรรมอย่างสาสม!"

หลี่เฉินอันยังคงรักษาความสุขุมไว้ได้ เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ "แล้วทำไมไม่ไปคิดบัญชีกับพ่อของผมโดยตรงล่ะ?"