บทที่ 464 ผลึกวิญญาณเสวียนปรากฏ ปราณโสโครก ค่ำคืน ความหนาวเหน็บ และวิญญาณพยาบาท

บทที่ 464 ผลึกวิญญาณเสวียนปรากฏ, ปราณโสโครก, ค่ำคืน, ความหนาวเหน็บ, และวิญญาณพยาบาท

หลี่เฉินอันเปิดใช้งานเนตรเทพเซียน ตรวจพบจุดอ่อนของอสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับนรกตัวนี้ ซึ่งอยู่ตรงปลายหาง แสงสีน้ำเงินเข้มดูลึกลับนั่นไม่ใช่แค่สิ่งประดับ แต่เป็นจุดอ่อนที่แท้จริงของมัน

พลังชีพจรมังกรปะทุออก เงามังกรสีทองทะยานขึ้นจากร่างของหลี่เฉินอัน ลอยเด่นอยู่เบื้องหลัง แรงกดดันอันมหาศาลเข้าปกคลุมทั่วทั้งสนามรบในทันที

กระบี่ปี้ลั่วหวงเฉวียนเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นภายใต้การเกื้อหนุนจากพลังชีพจรมังกร รอบตัวกระบี่ปรากฏลวดลายแสงสีทองคล้ายเกล็ดมังกรเรียงราย

"ฆ่า!!!"

ชายหนุ่มคำรามต่ำ ร่างแปรเปลี่ยนเป็นสายแสงสีทองพุ่งตรงเข้าใส่อสูรดับสูญความว่างเปล่าระดับนรก

อสูรประหลาดรับรู้ถึงวิกฤต ส่งเสียงคำรามกึกก้องฟ้า พลันเอี้ยวตัวหมายจะป้องกัน