บทที่ 406 เรื่องการบำเพ็ญเพียร ปราณแท้ของเวินซูหม่านคลั่ง นี่มันเหลวไหลสิ้นดี

บทที่ 406 เรื่องการบำเพ็ญเพียร ปราณแท้ของเวินซูหม่านคลั่ง นี่มันเหลวไหลสิ้นดี

ราตรีมืดมิดราวกับน้ำหมึก ทุกอย่างเงียบสงัด มีเพียงสายลมพัดเอื่อยผ่านยอดไม้ นำพาความเย็นยะเยือกมาให้หลายส่วน

ภายในกระท่อมไม้หลังเล็กที่เรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยความงดงาม หลี่เฉินอันกำลังนั่งขัดสมาธิ บำเพ็ญเพียรอย่างมีสมาธิ

ยามนี้ชายหนุ่มกำลังโคจรปราณแท้ในร่างกาย พลังสายนี้ไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรราวกับแม่น้ำสายใหญ่ บางคราวเชี่ยวกราก บางคราวสงบนิ่งราวกับผืนน้ำในทะเลสาบ มั่นคงและเป็นจังหวะ

ทันใดนั้น พลันเกิดคลื่นพลังผิดปกติสายหนึ่งดังมาจากห้องข้างๆ

เขารับรู้ได้อย่างเฉียบคมว่ามันคือคลื่นพลังปราณแท้ที่ปั่นป่วน

สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาทันที