บทที่ 400 ค่ายกลปรโลกปิดสวรรค์ สามหาว ไร้เทียมทาน หนี

บทที่ 400 ค่ายกลปรโลกปิดสวรรค์ สามหาว ไร้เทียมทาน หนี?

หลี่เฉินอันสะบัดกระบี่บั่นศีรษะสาวกลัทธิมารสวรรค์ที่ดาหน้าเข้ามาจนขาดกระเด็น เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด

จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองชายที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน สีหน้ายังคงราบเรียบ ทว่าในใจประเมินแล้วว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา น่าจะเป็นประมุขลัทธิมารสวรรค์

กลิ่นอายของอีกฝ่ายลึกล้ำราวกับหุบเหว สัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างอันมหาศาล ซึ่งเหนือกว่าศัตรูทั้งหมดที่เคยเจอมาสะสมก่อนหน้านี้

"เซี่ยหมิงอะไรนั่น ไม่รู้จัก ข้าฆ่าคนของลัทธิมารไปตั้งเท่าไหร่แล้ว จะจำได้หมดได้ยังไง!"

"เจ้าคือประมุขลัทธิมารสวรรค์งั้นรึ?" นัยน์ตาดั่งดวงดาวของหลี่เฉินอันฉายแววสังหาร พลางเอ่ยถามเสียงเย็น

เฮยเหยี่ยนได้ยินเช่นนั้น แววตาพลันส่องประกายเย็นเยียบ ความโกรธแค้นอันรุนแรงพวยพุ่งขึ้นมาในอก