บทที่ 337 คาถาผู้ฝึกตนนอกรีต โอนิคิริศาสตรามาร สังเวยโลหิต พลังฟื้นคืน

บทที่ 337 คาถาผู้ฝึกตนนอกรีต, โอนิคิริศาสตรามาร, สังเวยโลหิต, พลังฟื้นคืน

ภายในคุกใต้ดิน มีกลุ่มคนสวมชุดรัดกุมเดินเข้ามา ใบหน้าของพวกเขาไร้ความรู้สึก แผ่กลิ่นอายฆ่าฟันอันเย็นเยียบออกมาอย่างเข้มข้น

ผู้ที่เดินนำมาก็คือหนึ่งในระดับสูงขององค์กรหัวอสรพิษ — จู๋เย่ชิง

จู๋เย่ชิงมีรูปร่างผอมโซ ใบหน้าซีดขาว ดวงตาทั้งคู่เย็นชาดุจงูพิษ

เขาเดินมาหยุดที่หน้ากรงขังของซูเฉิงซื่อ พลางมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มหยัน "ท่านเจ้าหอซู รู้สึกอย่างไรบ้าง?"

ซูเฉิงซื่อเหลือบมองเขาอย่างเย็นชาโดยไม่เอ่ยคำใด

จู๋เย่ชิงไม่ได้ใส่ใจ ทว่ากล่าวต่อ "คงจะสงสัยล่ะสิว่าทำไมพวกเราถึงไม่ฆ่าคุณ? เห็นแก่ที่คุณกำลังจะตายแล้ว จะบอกอะไรให้ฟังสักหน่อยแล้วกัน จะได้ตายตาหลับ"

เขาส่งเสียงหัวเราะอย่างมีเลศนัย "จริงๆ แล้วมันง่ายมาก เพราะคุณยังมีประโยชน์อยู่ คุณเป็นถึงเจ้าหอขุนพลสวรรค์ มีพลังฝีมือกล้าแกร่ง พิธีสังเวยขององค์กรเราต้องการคนแบบคุณที่สุด"

"สังเวย?" แววตาของซูเฉิงซื่อเปลี่ยนไปเล็กน้อย